Χθες το βράδυ, ακούγοντας τις δηλώσεις του κ. Γεωργιάδη στην τηλεόραση, ειλικρινά δεν ήξερα αν πρέπει να γελάσω ή να κλάψω. Μας είπε, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι για τα 800 χιλιάρικα που «ξέφυγαν» σε ρουσφέτια στον ΟΠΕΚΕΠΕ θα πρέπει να πούμε και ένα μεγάλο μπράβο.
Η λογική; Ότι μπροστά στα 3,5 δισεκατομμύρια του συνολικού προϋπολογισμού, το ποσό αυτό είναι ένα αμελητέο στατιστικό λάθος.
Σοβαρά τώρα; Ας έρθει κάποιος να το πει αυτό σε οποιονδήποτε επιχειρηματία παλεύει να κρατήσει την εταιρεία του όρθια στην Ελλάδα.
Ας κάνουμε λοιπόν ένα υποθετικό σενάριο. Έστω ότι στην εταιρεία του Γιώργου Σπυριδωνιάδη —που κάνει έναν σημαντικό τζίρο— σκάει ένας έλεγχος της ΑΑΔΕ και βρίσκει μια «απόκλιση» 800.000 ευρώ. Ξέρετε τι θα συμβεί; Θα βγει κανένας υπουργός να μου πει μπράβο για τη διαχειριστική μου επάρκεια επειδή το λάθος ήταν μόνο 0,02%;
Η πραγματικότητα που ζούμε είναι εφιαλτικά διαφορετική. Με το που θα υπογραφεί το πόρισμα του ελέγχου, το κράτος πατάει ένα κουμπί και σε τελειώνει. Δεν μιλάμε καν για τα υπέρογκα πρόστιμα που θα σου φορτώσουν, μιλάμε για την απόλυτη παράλυση της ζωής σου και της εταιρείας σου.
Πριν καν προλάβεις να μιλήσεις με τον λογιστή ή τον δικηγόρο σου για να δεις τι στο καλό πήγε στραβά, το σύστημα σου μπλοκάρει όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς. Αυτόματα. Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Σημαίνει ότι αύριο το πρωί δεν μπορείς να πληρώσεις τον προμηθευτή σου. Δεν μπορείς να αγοράσεις πρώτη ύλη. Και το κυριότερο, φτάνει το τέλος του μήνα και δεν έχεις πρόσβαση στα ίδια σου τα λεφτά για να πληρώσεις τους υπαλλήλους σου. Στραγγαλίζεσαι επιχειρηματικά μέσα σε ένα απόγευμα.
Ταυτόχρονα, η φορολογική σου ενημερότητα κάνει φτερά. Οι τράπεζες βλέπουν το πρόβλημα και σου κόβουν κάθε γραμμή χρηματοδότησης. Γίνεσαι «τοξικός» για την αγορά. Δεν μπορείς να πάρεις μέρος σε κανέναν διαγωνισμό, δεν μπορείς να εισπράξεις λεφτά που σου χρωστάνε, είσαι ουσιαστικά ένας ζωντανός-νεκρός που απλά περιμένει να βάλει το λουκέτο.
Και αφήνω το καλύτερο για το τέλος: το ποινικό κομμάτι. Στο Δημόσιο, τα 800 χιλιάρικα είναι «αμελητέο ποσό» και πάμε παρακάτω. Στον ιδιωτικό τομέα, οποιαδήποτε διαφορά πάνω από 100.000 ευρώ θεωρείται κακουργηματική φοροδιαφυγή. Εκεί δεν υπάρχουν χτυπήματα στην πλάτη ούτε βουλευτικές ασυλίες. Υπάρχει εισαγγελέας, μηνυτήρια αναφορά και ο κίνδυνος να βρεθείς πίσω από τα σίδερα. Σε αντιμετωπίζουν σαν στυγνό εγκληματία.
Δεν λέει κανείς να μην υπάρχουν έλεγχοι. Αλλά αυτή η υποκρισία, αυτά τα δύο μέτρα και δύο σταθμά, είναι προσβολή. Όταν τα λεφτά χάνονται από το κράτος, είναι «έλα μωρέ, σιγά το ποσοστό». Όταν όμως αφορούν την επιχείρησή σου, δεν συγχωρείται ούτε ένα ευρώ και καταστρέφονται ζωές, σπίτια και εργαζόμενοι.
Αν λοιπόν το κράτος θέλει να μοιράζει συγχαρητήρια για τρύπες των 800.000 ευρώ, ας ξεκινήσει να δείχνει την ίδια κατανόηση και σε εμάς. Αλλιώς, λίγη ντροπή δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Αλλά εδώ καίγεται και σκοτώνεται κόσμος, άλλοι αυτοκτονούν, για 800 ψωροχιλιάρικα θα κάνουμε έτσι;